หนังลุงโนราทำท่าเงียบเสียง
เหลือเพียงสำเนียงขับบทเรียกหา
ดาราหน้าจอ แม่โสรยา
น้องหายหน้าไปไหน
คนแก่แม่เฒ่าก็เฝ้ารอดู
ท่ารำโฉมตรู แห่งโรงครูใหญ่
ไม่รู้บัดนี้น้องอยู่หนใด
ไยไม่มีข่าวคราว
บ้านเรามันเหงาเหลือเกิน
เมื่อน้องห่างเหินเดินไกล
พี่บ่าวก็เศร้าหัวใจ น้ำตาไหล
รอน้องหวนคืน
หลบมาต่ะ น้องเห้อหลบมาต่ะน้อง
โนรายังข้อง หนังลุงเรียกหา
พ่อเฒ่า แม่เฒ่า ยังคร่าวหน้าโรงครูหมอ
หลบมาต่ะ สาวเจ้า หลบมาบ้านเรา
พี่บ่าวคนเก่ายังคงเฝ้ารอ
ให้น้องหลบเมืองสะตอ
มาเป็นโสรยาหน้าจอหนังลุงคนเดิม
บ้านเรามันเหงาเหลือเกิน
เมื่อน้องห่างเหินเดินไกล
พี่บ่าวก็เศร้าหัวใจ น้ำตาไหล
รอน้องหวนคืน
หลบมาต่ะ น้องเห้อหลบมาต่ะน้อง
โนรายังข้อง หนังลุงเรียกหา
พ่อเฒ่า แม่เฒ่า ยังคร่าวหน้าโรงครูหมอ
หลบมาต่ะ สาวเจ้า หลบมาบ้านเรา
พี่บ่าวคนเก่ายังคงเฝ้ารอ
ให้น้องหลบเมืองสะตอ
มาเป็นโสรยาหน้าจอหนังลุงคนเดิม
วอนลมรำพึงถึงน้องหลบมา
ให้เสียงโนราพาน้องหวนคืน
เรื่องราวหนังลุงยังคงกล้ำกลืน
อย่าเรื้อนหลงลืมหัวนอนบ้านเรา
โหมโรงคำรามเฝ้าถามถึงน้อง
ขับเป็นบทกลอนอาวรณ์เปลี่ยวเหงา
ได้โปรดหลบมาแดนดินถิ่นเก่า
ร่ายรำฉายเงาเถอะโสรยา