มองจักรวาลเล็ก ที่อากาศยานลับ
พิงอยู่พนักของชานชลา เผื่อว่าเหงาแล้วเธอจะมา
วันที่ฟ้าไม่เป็นดั่งใจ โลกช่างใจร้าย
เพียงเธอแค่โทร เธอแค่โทร
หากว่าวันวานซึ้ง ไม่อาจจะคณาถึง
โปรดปิดความลับของเราเบาๆ ใส่กระเป๋าเมื่อนึกขึ้นมา
เธอแค่โทรไม่ว่าสิ่งใด ฉันจะไปรับ
เพียงเธอแค่โทร เธอแค่โทร จะออกไปหาเลยตอนนี้
ฉันเขียนเพลงบ่อยครั้งถึงสุดที่รัก ที่โทรมาหา
ให้ไปรับได้ทุกเวลา กลับไปรังรักไร้จินตนา
ฉันเขียนเพลงบ่อยครั้งถึงสุดที่รัก ที่โทรมาหา
ให้ไปรับได้ทุกเวลา กลับไปรังรักไร้จินตนา
ให้เราหยุดอยู่ในอวกาศห่างไกล
ปราศจากหมู่คนที่เขาหลุดผ่านไป
ฉันเลยปักหมุดใจไม่รู้จะจับจุดใด
พร้อมตั้งใจจะบริการให้ได้ระดับมหาดไทย
เพียงเธอโทรมาหา อยู่ไหน
คิดถึง อยู่ไหม ใจมันลอย
ไปใน ที่ที่ใดแล้วเธอ
จะออกไปไกลสุดขอบฟ้า ฉันก็จะคว้าเธอมาครอง
เข้าไปเสาะจุดหาในทุกๆชั้นฐานันดร
แค่ได้ยินเสียงที่เรียกร้องทางลำโพง
จะบอกกลับข้างๆ หูพี่คิดถึงหนูตามตำรา
เธอจะมีลมหนาวกอดเพราะเธอคือหนึ่งในล้านคน
เธอเป็นไม้ดอกในค่ำคืนที่หมองหมอน
ผู้คนถกเถียงเรื่องความงามสตรี
แต่ทั้งหมดก็ตัดทิ้งเพราะฉันได้เจอความเป็นจริง
เหมือนฉันได้เจอความเป็นจริง ไม่คิดไม่ฝัน Everything
ตรงปากหรือหน้าหนูแค่เราที่รู้ Mary jane
หลีกออกจากมนุษย์ที่วกวนกันเป็นหลูบ
ฉันลุกลี้พูดไม่ถูกถ้าเราหนีไม่ได้เจอ