เพียงครั้งคราวเท่านั้น ที่จะมีฉันในสายตา
และทุกครั้งก็เป็นแค่ช่วงเวลา
ไม่นานไม่ใช่ตลอดไป
มันก็ตามประสาของเธอคนไม่มีหัวใจ
เธอไม่เคยทุกข์ร้อนอะไร
แม้ฉันจะทรมานเท่าไหร่
ใยรักของฉันนั้นช่างไร้ค่า
ข่มใจไว้แล้วเดินจากไปซะดีกว่า
แม้รักเท่าไรเธอก็ไม่เห็นมัน
ต่อให้ฉันทุ่มเทแค่ไหน เธอก็ไม่เห็นหัวกัน
ทั้งที่อุทิศเพื่อเธอจนหมดตัว
ยอมถวายหัวใจยกใส่พาน
ทำไมเธอยังใจดำ กับฉัน
แม้รักเธอให้ตายก็ตายอย่างสูญเปล่า
ไม่มีแม้ละอองไอรักของเธอ
ฉันยอมแพ้แล้ว
น้ำตามันไหลลงมาจนเหนื่อยล้า
ไม่น่าเสียเวลาให้กับเธอ
เธอ ที่ไม่เคย ไม่เคยคิดจะรักกัน
ใยรักของฉันนั้นช่างไร้ค่า
ข่มใจไว้แล้วเดินจากไปซะดีกว่า
แม้รักเท่าไรเธอก็ไม่เห็นมัน
ต่อให้ฉันทุ่มเทแค่ไหน เธอก็ไม่เห็นหัวกัน
ทั้งที่อุทิศเพื่อเธอจนหมดตัว
ยอมถวายหัวใจยกใส่พาน
ทำไมเธอยังใจดำ กับฉัน
แม้รักเธอให้ตายก็ตายอย่างสูญเปล่า
ไม่มีแม้ละอองไอรักของเธอ ฉันยอมแพ้แล้ว
น้ำตามันไหลลงมาจนเหนื่อยล้า
ไม่น่าเสียเวลาให้กับเธอ
เธอ..ที่ไม่เคย ไม่เคยคิดจะรักกัน
ไม่มีแม้ละอองไอรักของเธอ ฉันยอมแพ้แล้ว
น้ำตามันไหลลงมาจนเหนื่อยล้า
เธอจะไม่มีวันรักฉันใช่ไหม
มันเป็นเพราะอะไรช่วยบอกกันสักคำ