พี่เป็นคนใต้ ตัดยาง เลี้ยงไก่ เลี้ยงวัวชน
น้องคงไม่สน ไอ้คนอย่างเราสักเท่าไร
เพราะใจดวงนี้ เวลารักใครมาก
มันก็ยากเกินที่จะทำใจ
แล้วจะมีใครมาเข้าใจ คนใต้อย่างเรา
ข้างแรมเดือนหก ให้น้องลองมาบ้านพี่
ลูกศิษย์ลูกหลานครูหมอประเพณีของคนใต้
ว่าน้องนั้น เป็นคนกรุง ไม่รู้น้องนุ่งผ้าถุงเป็นหม้าย
น้องแหลงกลางก้าได้ แต่แหลงใต้ไม่ค่อยชัด
มันเปลี่ยวหัวใจ มันเหงา เมื่อยางนั้นผลัดใบ
ขอใครสักคน เป็นคู่ชีวิต ดูแลกัน
จะพาน้องไปแลหนังลุง โนราห์ โรงครูบ้านพี่ในทุกๆ ปี
สวนยาง ส่วนสวนปาล์มกะมี สมบัติที่พ่อพี่ยกให้
ถ้าน้องนั้นรักพี่จริง พี่จะสอนภาษาถิ่นภาษาใต้
แล้วน้องนั้นเข้าใจได้ ว่าพี่นี้เป็นคนใต้ และคนใต้นั้นรักจริง
มันเปลี่ยวหัวใจ มันเหงา เมื่อยางนั้นผลัดใบ
ขอใครสักคน เป็นคู่ชีวิต ดูแลกัน
จะพาน้องไปแลหนังลุง โนราห์ โรงครูบ้านพี่ในทุกๆ ปี
สวนยาง ส่วนสวนปาล์มกะมี สมบัติที่พ่อพี่ยกให้
ถ้าน้องนั้นรักพี่จริง พี่จะสอนภาษาถิ่นภาษาใต้
แล้วน้องนั้นเข้าใจได้ ว่าพี่นี้เป็นคนใต้ และคนใต้นั้นรักจริง
จะพาน้องไปแลหนังลุง โนราห์ โรงครูบ้านพี่ในทุกๆ ปี
สวนยาง ส่วนสวนปาล์มกะมี สมบัติที่พ่อพี่ยกให้
ถ้าน้องนั้นรักพี่จริง พี่จะสอนภาษาถิ่นภาษาใต้
แล้วน้องนั้นเข้าใจได้ ว่าพี่นี้เป็นคนใต้ และคนใต้นั้นรักจริง
แล้วน้องอีเชื่อพี่หม้าย พี่แหลงออกมาจากใจ ว่าเด็กใต้นั้นรักจริง