สายไฟพาดกันบนถนน ไม่มีผู้คนที่คลี่คลาย
รถที่มากมายใต้เมฆฝน พร้อมกับผู้คนที่วุ่นวาย
ผู้คนที่ขาดความสุขสม เหมือนฉันที่จมความเดียวดาย
ใบไม้ที่ปลิวกันจนท้อ เเละน้ำที่รอการระบาย
โปรดระบายกับฉัน หากเธอนั้นต้องการ
อยากให้รู้เอาไว้ ว่าเธอไม่ลำพัง จะเป็นคนที่รับฟัง
และคลายความทุกข์ ที่เธอเก็บไว้ ที่ยังไม่ไปไหน
ไม่ต้องทน ผ่านมันไปกับฉัน
สายไฟพาดกันบนถนน ช่างดูสับสนเหมือนใจเธอ
ฉันยืนเปียกฝนใต้เเผ่นฟ้า พร้อมหยดน้ำตาที่ร่วงลง
ฝนก็ยังคงเป็นอย่างนี้ ไม่มีท่าทีจะหยุดเลย
รู้ฉันควรรออยู่เเบบนี้ เพราะเธอคนดีไม่ระบาย
โปรดระบายกับฉัน หากเธอนั้นต้องการ
อยากให้รู้เอาไว้ว่าเธอไม่ลำพัง จะเป็นคนที่รับฟัง
เเละคลายความทุกข์ทน ท้อใจ เศร้าใจ เสียใจ
เรื่องในหัวใจ ที่เก็บไว้ไม่ต้องทน ผ่านมันไปกับฉัน
หากเธอกลัว อยากให้รู้ ว่าคนนี้ จะยืนข้างๆ เธอ หากเธอพร้อม
อยู่ตรงนี้ จะเป็นคน ที่คอยช่วยเยียวยา
บอกได้ไหม หากพายุ มันทำร้าย ให้เธอต้องหนาวสั่น
เธอคนนี้ เก่งและพร้อม ถ้าเธอยอมบอกฉันได้และถ้า
โปรดระบายกับฉัน (หากเธอนั้นต้องการ)
อยากให้รู้เอาไว้ (ว่าเธอไม่ลำพัง)
โปรดระบายกับฉัน (หากเธอนั้นต้องการ)
อยากให้รู้เอาไว้ (ว่าเธอไม่ลำพัง)
โปรดระบายกับฉัน (บอกกับฉันได้ไหมเธอ)
อยากให้รู้เอาไว้ (หากมันทำเธอเสียใจ)
โปรดระบายกับฉัน (บอกกับฉันได้ไหมคนดี)
อยากให้รู้เอาไว้ (บอกกับฉันให้ชื่นใจ)
โปรดระบายกับฉัน (บอกกับฉันได้ไหมเธอ)
อยากให้รู้เอาไว้ (ไม่อยากให้เธอต้องเศร้าใจ)
โปรดระบายกับฉัน (บอกกับฉันได้ไหมคนดี)
อยากให้รู้เอาไว้ (บอกกับฉันให้มั่นใจ)
โปรดระบายกับฉัน (บอกกับฉันได้ไหมเธอ)
อยากให้รู้เอาไว้ (หากมันทำเธอเสียใจ)
โปรดระบายกับฉัน (บอกกับฉันได้ไหมคนดี)
อยากให้รู้เอาไว้ (บอกกับฉันให้ชื่นใจ)