ถ้าเธออยากช่วยช่วยช่วย
แค่นั่งเงียบเงียบเงียบเงียบเงียบเงียบ
ถ้าเธออยากช่วยช่วยช่วย
แค่นั่งเงียบเงียบเงียบเงียบ
ถ้าเธออยากช่วย แค่นั่งเงียบเงียบ ข้างกาย
ไม่ต้องพูดอะไร แค่หายใจเป็นเพื่อนกัน
ปล่อยให้ความเจ็บปวดได้พูดมันออกมา
และถ้าเธออยากช่วย แค่นั่งเงียบเงียบ ข้างฉัน
ไม่ต้องพยายาม จะปลอบใจ ฉันไม่ต้องการมัน
ให้เราได้ทบทวนเรื่องราวอยู่แบบนั้น
วันนี้โลกหนักเกินไป ทุกลมหายใจมันช่างเหนื่อย
ให้ฉันได้เอื่อยเฉื่อยได้ไหม ขอแค่หายใจและมีชีวิตอยู่
สักพัก
กี่คำที่ทายทักว่ามันจะผ่านไป มันช่างห่างไกลความเป็นจริง
ฉันแค่อยากดิ่งอยู่กับความรู้สึก เศร้าโศกลึกลึก ข้างใน
ถ้าเธออยากช่วย แค่นั่งเงียบเงียบ ข้างกาย
ไม่ต้องพูดอะไร แค่หายใจเป็นเพื่อนกัน
ปล่อยให้ความเจ็บปวดได้พูดมันออกมา
และถ้าเธออยากช่วย แค่นั่งเงียบเงียบ ข้างฉัน
ไม่ต้องพยายาม จะปลอบใจ ฉันไม่ต้องการมัน
ให้เราได้ทบทวนเรื่องราวอยู่แบบนั้น
และให้ความเงียบได้โอบกอดเรา
บางทีพรุ่งนี้ฉันอาจลุกขึ้นสู้ และบางทีพรุ่งนี้ฉันอาจตื่นรู้
แต่วันนี้ขอให้ฉันได้พัง โดยไม่ต้องสวมหน้ากากใดใด
ถ้าเธออยากช่วย แค่นั่งเงียบเงียบ ข้างกาย
ไม่ต้องพูดอะไร แค่หายใจเป็นเพื่อนกัน
ปล่อยให้ความเจ็บปวดได้พูดมันออกมา
และถ้าเธออยากช่วย แค่นั่งเงียบเงียบ ข้างฉัน
ไม่ต้องพยายาม จะปลอบใจ ฉันไม่ต้องการมัน
ให้เราได้ทบทวนเรื่องราวอยู่แบบนั้น
และให้ความเงียบได้โอบกอดเรา
ถ้าสักวัน เธอเองก็รู้สึกแบบนี้
ฉันจะเป็นที่พักพิงให้เธอ เช่นกัน
ไม่ต้องเข้มแข็ง ไม่ต้องฝืนยิ้ม
แค่เป็น แค่รู้สึก ก็พอ
ถ้าเธออยากช่วย แค่นั่งเงียบเงียบ ข้างกาย
ไม่ต้องพูดอะไร แค่หายใจเป็นเพื่อนกัน
ปล่อยให้ความเจ็บปวดได้พูดมันออกมา
และถ้าเธออยากช่วย แค่ นั่งเงียบเงียบ วันนี้ขอให้ฉันได้พัง
ได้รู้สึก ทุกความเจ็บปวด โดยไม่ต้องสวมหน้ากากใดใด
และให้ความเงียบได้โอบกอดเรา
ถ้าสักวัน เธอเองก็รู้สึกแบบนี้
ฉันจะเป็นที่พักพิงให้เธอ เช่นกัน
ไม่ต้องเข้มแข็ง ไม่ต้องฝืนยิ้ม
แค่เป็น แค่รู้สึก ก็พอ