โปรดอย่าเหนี่ยวรั้งฉันเลย อย่ายื้อเอาไว้
โปรดปล่อยให้ฉันนั้นปลิวไปตามแต่ลมจะพัดไป
โปรดอย่าถือสาฉันเลย ไม่ต้องใส่ใจ
สักวันไม่เร็วก็ช้าสุดท้ายสักคนจะหายไป
นกตัวนี้คงเหนื่อยเกินกว่าจะบินแล้ว
ลมที่พัดใต้ปีกพยุงไม่มีแล้ว ก็แค่นั้นเอง
ความพยายามที่เหลือหยดสุดท้าย
เพิ่งละลายกับน้ำตาที่ไหล
ฉันไม่เหลือแรงใจจะโบยและบินต่อ
และต่อจากนี้จะเป็นไปอย่างไร
แล้วแต่ลมแต่ฟ้าจะลากไป
เมื่อไม่เหลืออะไร หรือใครที่คอย ที่เฝ้ารอ
ฉันควรจะต้องพอ
และปล่อยให้ตัวเองไป
ในเมื่อไม่เหลือเรี่ยวแรง ในเมื่อไม่ไหว
ก็แค่ปล่อยกายและใจ ให้เหมือนที่ใครเขาทำกัน
โลกก็คงหมุนเหมือนเดิม แค่ไม่มีฉัน
ที่มันก็ไม่ได้ มีความสำคัญอะไร
นกตัวนี้คงเหนื่อยเกินกว่าจะบินแล้ว
ลมที่พัดใต้ปีกพยุงไม่มีแล้ว ก็แค่นั้นเอง
ความพยายามที่เหลือหยดสุดท้าย
เพิ่งละลายกับน้ำตาที่ไหล
ฉันไม่เหลือแรงใจจะโบยและบินต่อ
และต่อจากนี้จะเป็นไปอย่างไร
แล้วแต่ลมแต่ฟ้าจะลากไป
เมื่อไม่เหลืออะไร หรือใครที่คอย ที่เฝ้ารอ
ฉันควรจะต้องพอ
และปล่อยให้ตัวเองไป