ห่างกันไปก็นาน แบบไม่รู้ว่าเพราะอะไร
อาจเป็นพรหมลิขิตขีดไว้
ผ่านเรื่องราวมากมาย สุขและทุกข์เราแชร์กันได้
แล้ววันหนึ่ง เราร้างไกล สิ่งที่เหลือก็แค่บทเพลง
ต่างก็ใช้ชีวิต ไปตามหนทางที่แตกต่าง
อาจมีบ้างที่ใจถามหา
นั่งคนเดียวเหงาเหงา หรืออยู่ท่ามกลางผู้คนมากหน้า
ก็ยังมีหยดน้ำตา เมื่อยินเสียงของเพลง เพลงหนึ่ง
ทุกครั้งที่เพลงนั้นดังขึ้นมา
เสียงเพลงจะพาตัวฉัน ให้ย้อนเวลากลับไป
ทุกครั้งที่ฉันฟัง ฟังเพลงนั้นของเราเมื่อไร
จะเจอสิ่งที่หัวใจ เก็บซ่อนไว้ในเพลง นั่นคือเธอ
เธอยังคงชัดเจน อยู่ในเสียงเพลงนั้นตลอด
ไม่เคยจางหายไปเลยสักครา
ภาพในความทรงจำที่เราสองนั้นเคยเคียงใกล้
มันก็กลับ มาทุกที เมื่อยินเสียงของเพลงๆ เดิม
ทุกครั้งที่เพลงนั้นดังขึ้นมา
เสียงเพลงจะพาตัวฉัน ให้ย้อนเวลากลับไป
ทุกครั้งที่ฉันฟัง ฟังเพลงนั้นของเราเมื่อไร
จะเจอสิ่งที่หัวใจ เก็บซ่อนไว้ในเพลง
ทุกครั้งที่เพลงนั้นดังขึ้นมา
เสียงเพลงจะพาตัวฉัน ให้ย้อนเวลากลับไป
ทุกครั้งที่ฉันฟัง ฟังเพลงนั้นของเราเมื่อไร
จะเจอสิ่งที่หัวใจ เก็บซ่อนไว้ในเพลง นั่นคือเธอ