นั่งเหม่อมองกองไฟที่มันลุกโชน
ในราตรีที่เงียบเหงา สายลมพัดแผ่วเบา
พัดเอาความเหน็บหนาว
ปลิวมาผ่านผิวกาย
มีเปลวไฟช่วยคลายหนาว
ยามลมพัดแผ่วปลิว
ฤดูกาลเริ่มเปลี่ยนแปลง
ทิศทางลมก็เปลี่ยนไป
แต่ฉันยังมีเพียงหนึ่งใจ
ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
คิดถึงน้อง สุดหัวใจ
อยากให้รู้ว่าพี่ ยังห่วงใย
ไม่อาจหักห้ามใจ ฉันได้แค่มองรูปถ่าย
เธอจากไปแล้วตั้งนาน
เก็บความรักเอาไว้แนบใจไม่เลือนหาย
แม้วันนั้นความรักเราสอง
ไม่อาจหลอมรวมกัน
เป็นหนึ่งเดียวหนึ่งใจ หนึ่งฝันดังที่วาดไว้
ก็ตอนนั้นเราทั้งใจร้อน เด็กเกินจะเข้าใจ
ฤดูกาลเริ่มเปลี่ยนแปลง
ทิศทางลมก็เปลี่ยนไป
แต่ฉันยังมีเพียงหนึ่งใจ
ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
คิดถึงน้อง สุดหัวใจ
อยากให้รู้ว่าพี่ ยังห่วงใย
ไม่อาจหักห้ามใจ ฉันได้แค่มองรูปถ่าย
เธอจากไปแล้วตั้งนาน
มันจบลงแล้วตั้งนาน
ยอมรับความจริงเสียที