เหมือนพายุในจิตใจ
ไม่เคยหายไปจากตัวฉัน จนวันนี้
สายลมหนาวความอ่อนแอ
ฉันรับรู้ได้แต่ความหลัง และเป็นฉันเอง
ที่ยังคิดถึงทุกครั้งที่รู้สึก
ที่ยังนึกถึงความจริงที่ทุกอย่าง
จบลงเพราะฉันเธอถึงได้เดินจากไป
จะมีไหมสักวันที่เราพบกัน
มีบางครั้งที่หลับตา
ฉันยังเห็นเธอในความฝันยืนมองฉัน
และทุกครั้งที่ตื่นมา ภาพเหล่านั้นจะคอยบอกไว้
ว่าเป็นฉันเอง
ที่ยังคิดถึงทุกครั้งที่รู้สึก
ที่ยังนึกถึงความจริงที่ทุกอย่าง
จบลงเพราะฉันเธอถึงได้เดินจากไป
จะมีไหมสักวันที่เราพบกัน
ขอแค่เพียงสักครั้งได้บอกเธอ
ให้รู้ว่าฉันยังคงยังต้องการ
ขอโทษเธออีกครั้ง
กับความทรงจำที่ฉันได้สร้างไว้
ถึงเป็นเหมือนแค่คนเห็นแก่ตัว
ที่อยากจบเรื่องเดิมๆ เพียงแค่คำ
พูดเดิมเดิมซ้ำๆ
เผื่อมันจะทำให้รู้สึกดี
เผื่อมันจะทำให้รู้สึกดี